In de methode 'Moet je doen!' staat een les over het bouwen van een toren met papier. Binnen onze groep circuleerden er twee opdrachten; een vrije opdracht binnen vaste kaders met een pakkende introductie en een stapsgewijs uitgeschreven opdracht met een weinig aansprekende introductie. Ons groepje had de 'vrije opdracht.'
Receptie: Deze opdracht werd geïntroduceerd met een pakkend verhaal over Ratatouille.
Productie: De opdracht was om een toren te bouwen met stroken papier. Daarbij moest het beste restaurant van Parijs aangeprezen worden.
Reflectie: Het werk kan goed beoordeeld met de beoordelingsmatrix (ja/nee/twijfel): Is het een toren? Is de toren hoog? Wordt er een restaurant aangeprezen?
Er werd opgemerkt dat de groepjes met de 'vrije opdracht' uiteenlopende werkstukken in elkaar hadden gezet. De werkstukken van de groepjes met de stapsgewijs uitgeschreven opdrachten waren vrijwel hetzelfde. Deze groepjes ervoeren ook minder uitdaging. Het is dus belangrijk om een opdracht op een pakkende en aansprekende manier te introduceren. Laat daarbij ruimte voor eigen creativiteit (beeldend probleem en technisch probleem) binnen vastgestelde kaders (het moet een toren zijn en er moet een restaurant aangeprezen worden).
Feedback:
Zorg voor een duidelijke/vernieuwende opdracht
Werk meer met de computer
Zorg voor objectieve beoordelingscriteria. Het criteria ' is het exotische/buitengewoon?' kan door verschillende mensen anders beoordeeld worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten